Rozpłochowski pisze do Dworaka: „KRRiT postępuje niepraworządnie, nawiązując duchem do minionej epoki komunistycznej”.
Decyzja KRRiT w sprawie w sprawie odmowy przyznania koncesji na nadawanie naziemne cyfrowe dla Telewizji Trwam oburza coraz więcej środowisk. Dzisiaj do Jana Dworaka, przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z ostrym protestem wystąpili działacze „Porozumienia Katowickiego 1980 – Stowarzyszenie na Rzecz Pamięci”. W jego imieniu pod protestem podpisał się Andrzej Rozpłochowski, lider pierwszej „S” na Śląsku i Zagłębiu.
„My, członkowie niniejszego Stowarzyszenia, krzewiącego ideały strajkowe polskiego sierpnia 1980 roku i powstałej z nich NSZZ „Solidarność”, domagamy się przyznania TV Trwam przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji miejsca na platformie cyfrowej.
KRRiT odmawiając tego, sprzeniewierza się zasadzie wolności słowa. Postępuje więc po prostu niepraworządnie, nawiązując duchem do minionej epoki komunistycznej. Jest to niegodne instytucji demokratycznego państwa europejskiego. Jest aktem szczególnie niegodnym Europy XXI wieku, ponieważ dyskryminuje katolickie media, a tym samym Chrześcijan i chrześcijańskie wartości w Polsce, ojczyźnie Jana Pawła II, cenionego na całym świecie wielkiego autorytetu moralnego.
Nie o taką Polskę walczyła „Solidarność” i nie w takim kraju chcą żyć dzisiaj uczciwe pokolenia wszystkich Polaków. Żądamy zmiany antydemokratycznej, dyskryminacyjnej decyzji KRRiT i przyznania TV Trwam równorzędnych innym mediom warunków pracy.”
Kimże jest Rozpłochowski, że zabiera głos w tej sprawie? Otóż to jeden z najbardziej radykalnych działaczy Solidarności w 1980 r., lider strajku w Hucie Katowice.31 sierpnia 1980 r. Rozpłochowski stanął na czele Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Hucie Katowice. Protest w kombinacie zakończył się podpisaniem czwartej, po Gdańsku, Szczecinie i Jastrzębiu Zdroju umowy społecznej - Porozumienia Katowickiego.
We wrześniu 1980 r. Rozpłochowski został przewodniczącym MKZ NSZZ „Solidarność” Katowice; od początku współtworzył też krajowe struktury związku. Był delegatem na Walne Zebranie Delegatów Regionu Śląsko-Dąbrowskiego i „pewniakiem” na stanowisko pierwszego przewodniczącego prezydium zarządu regionu. Jednak w trzeciej turze głosowania delegaci wybrali wówczas mniej radykalnego Leszka Waliszewskiego.
Po wprowadzeniu stanu wojennego Rozpłochowski został internowany. Przebywał w ośrodkach odosobnienia w Katowicach, Zabrzu-Zaborzu, Grodkowie i Uhercach. W grudniu 1982 r. został przewieziony do Warszawy i oskarżony „o próbę obalenia siłą ustroju PRL”. Był przetrzymywany bez wyroku w areszcie śledczym przy ul. Rakowieckiej. W sierpniu 1984 r. został zwolniony na mocy amnestii. W 1988 r. wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Do Polski wrócił w sierpniu 2010 roku.
